Je bestuurt een vrachtwagen door de sectoren naar de Grens. De Golf zit achter je en stopt niet, dus jij ook niet.

Gevechten zijn real-time en stoppen wanneer je op pauze drukt. Stroom is schaars: twee balken in schilden is één laag, en die laag gaat af van je kanonnen. Brand verspreidt zich van ruimte naar ruimte, een scheur laat de lucht ontsnappen, en de bemanning leert onderweg.

De sector voert zijn eigen oorlog: de Corporatie en de Vrijen nemen bakens van elkaar af zonder jou. Waar het front staat bepaalt de prijs van vracht, wie je in het duister ontmoet, en of een patrouille überhaupt met je praat.

Een handvol kolonisten op een planeet aan de rand van de Golf. De taak is om stand te houden en het sprongbaken op te bouwen voordat de Golf de planeet bedekt. Dan neemt de koerier de mensen mee naar de volgende.

Je stuurt mensen niet één voor één aan. Je markeert wat te graven, wat te hakken, wat te jagen en wat te bouwen, en de kolonisten pakken het werk zelf op, eten, slapen en raken vermoeid. 's Nachts komen er dingen uit het donker. Een voorspelling zegt hoeveel en van waar; bij het vallen van de avond gaan mensen vanzelf naar de schuilplaats en slaan wezens door de deur heen. Vanuit de ruimte helpt de koerier met vracht en vuur.

Een run is drie planeten van elk 45–90 minuten, elke harsser dan de vorige. Je kunt ook op één planeet blijven zonder Golf en zonder baken en graven en bouwen zo lang je wilt.

Een planeet die de Golf al heeft uitgewist: wegen, bossen, mensen, hun geheugen. Wat overblijft is een baken en een bewaarder die er in een lus omheen loopt.

De bewaarder loopt en vecht zelf. Jij bent zijn geheugen: je legt kaarten van plaatsen die hij zich herinnert neer op de leegte. Plaatsen geven gezondheid, genezing en middelen, maar ze kweken wezens, en wezens laten uitrusting en nieuwe kaarten vallen. Elke lus wordt de wereld gemener. Als de herinnering vol is, komt er een heraut van de Golf naar het baken. Terugtrekken naar het kamp bij het baken behoudt alle buit; onderweg slechts een deel ervan.

Tussen expedities is er het kamp: gebouwen, klassen, het deck, mensen en een metgezel. Vijf hoofdstukken, vier bewaarders, 29 plaatskaarten, luswetten, mutaties en uitrustingsets in het late spel.

Een arkstation. Zijn AI, de Opziener, heeft een doolhofbeproeving gebouwd en zit in het hart ervan. Jij bent een geglitchte AI met een menigte mensen.

Mensen moeten eten. Het voorwerp in iemands hand is hun klasse: geef een schild en ze houden de linie, geef een medkit en ze genezen. Jij kiest het pad door de kamers van elke laag; het gevecht loopt vanzelf en jij geeft er een of twee bevelen in. Bij altaren biedt de Opziener deals aan, op de markt is er eten en uitrusting.

Vier lagen. De bewaker van de derde is de Opziener zelf. Voorbij hem splitst het pad zich naar laag IV, de Machinehal of de Golfreactor, elk met zijn eigen kernbewaker; de overwinning ligt daarachter.

Een ontsnapte klont van de Golf verslindt de mensen en uitrusting van de Opziener, groeit, muteert en kruipt verdieping na verdieping naar de Opziener zelf.

Je kunt iedereen verslikken die kleiner is dan jij of gewond; een groene pijl markeert ze. Items op de vloer worden organen, en twee dezelfde smelten samen tot een sterkere. Bewakers schieten, vlammenwerpers verbranden, drones en torentjes slapen nooit. Een schutter richt eerst: de rode lijn verschijnt vroeg, dus stap opzij of sprint weg. Elke verdieping heeft vijf kamers en een baas, zwaarder naarmate je dieper gaat. Zeven verdiepingen van het lab, en de Opziener aan het eind.

Tussen runs is er het vat: geheugen, upgrades, klontvormen, een dagboek van iedereen die verslon­den is op naam, inzetten en een dagelijkse run.

Een druppeltje van de Klont zit op de rand van je scherm of tab en slaat met zijn pootje op de richel bij elke toetsaanslag en klik. Zolang het open blijft, stapelen kisten zich op.

De kisten bevatten mutsen, looks, achtergronden en tikvonken van verschillende zeldzaamheden. Duplicaten worden vonken, en vonken kopen wat ontbreekt in de Handel. Het druppeltje dommelt in als je wegloopt en wordt wakker als je terugkomt.

Drie uur na de Golf doofde het baken van Golfstation Junction-7. De stad bij de vrachtkade werd geëvacueerd volgens een lijst – jouw naam staat er niet op.

De stad is open: een winkel, een apotheek, een postkantoor, een garage, een onderstation, een werkplaats, een magazijn, het station. De gedoofden – de voormalige bemanning – lopen hun oude routes en gaan naar licht en lawaai. Vind drie bakendelen, pak de sleutelkaart van de heraut af en steek het baken aan – of start de generator van het wachthuisje en blijf.

Vroege versie 0.3: veel verandert nog.

De nederzetting Tailings leeft bij een dood baken. Een mijnwerker daalt af voor de lichtsteen – het aderhart op de bodem, voorbij zes lagen.

De lamp dooft en de tas wordt zwaar; boven kopen de winkels het erts en verkopen een boor, een haak, springladingen en een jetpack die nieuwe paden openen. Een Colossus wacht op de bodem.

Vroege versie: veel verandert nog.

Het Golfstation Cutoff bij een dood baken. De Corporatie heeft de achterblijvers gefactureerd voor een stoel in de laatste shuttle, en het enige wat schroot oplevert is de lotmachine – de oude machine van de bemanning.

Draai de rollen, houd ze vast en schuif ze op, breng de buit naar de kassa. Drie Stiltes tegelijk en de machine trekt het lot: een van de bemanning is voorgoed weg. Acht diensten, twee uitgangen: wegvliegen met schulden of blijven en het baken aansteken.

Vroege versie 0.2; speelbaar in het Engels, Russisch en tien andere talen.